Uitleg van SCT

Systems-Centered Training (SCT)

Systems-Centered Training SCT is de toepassing van de Theorie van Levende Menselijke Systemen, ontwikkeld door dr. Yvonne Agazarian. SCT biedt praktische en systematische methoden die gericht zijn op ontwikkeling en innovatie, met oog voor de ruimere context: bijvoorbeeld een bedrijf, team of relatie. Het biedt aanknopingspunten om systemen te begrijpen en te beïnvloeden. Onszelf, een groep of team als een systeem zien, helpt ook in het vormgeven van effectieve en plezierige relaties. Korte introductie film <klik hier>.

Een opvallend kenmerk is dat SCT is gebaseerd op het idee dat de manier waarop mensen functioneren meer te maken heeft met het systeem waarvan ze deel uitmaken dan met individuele karakteristieken.SCT beschrijft hoe mensen (levende menselijke systemen) hun energie richten op overleven en ontwikkeling als primaire doelen en op beheersing van de omgeving als secundair doel.

Systems-Centered Training wordt toegepast bij begeleiding van individuen, paren, gezinnen en groepen, en bij het werk op alle niveaus in organisaties. Yvonne M. Agazarian ontwikkelde de theorie van levende menselijke systemen en de systems-centered methoden en technieken. Meer informatie vind je op www.systemscentered.com.

Systems-Centered Training biedt aanknopingspunten om systemen te begrijpen en te beïnvloeden. Zo geeft het inzicht in wat iemand zelf kan bijdragen aan veranderingen die bevorderlijk zijn voor de ontwikkeling van zichzelf en voor het systeem waarvan iemand deel uitmaakt.

 

Hoe werkt SCT?

Leren een systeem te bouwen –in een organisatie, team, groep, klas, coach-relatie – vraagt dat we eerst over onszelf leren, opdat wat we zeggen en doen bijdraagt aan het systeem waarin we willen leven en werken.

Deelnemers aan Systems-Centered Training leren daarom hun ‘hier-en-nu-informatie’ in te brengen om doelen van het systeem te bereiken. Zo leren ze een switch te maken van een persoonlijk georiënteerde inbreng naar een inbreng vanuit lidmaatschap van het systeem waarvan ze op dat moment deel uitmaken.

 

 

Uitgangspunten zijn:

  • bewust de overgang maken in ruimte: van buiten naar binnen
  • bewust de overgang maken in tijd: van verleden of toekomst naar heden
  • bewust de overgang maken van fantasie naar realiteit

Op die manier leren SCT-deelnemers door ervaring: door te onderzoeken in plaats van te verklaren, leren deelnemers het verschil tussen verstandelijk begrijpen (woorden eerst, dan ervaring) en emotioneel bevatten (ervaring eerst, dan woorden), en de integratie van beide: emotionele intelligentie.

Deze vaardigheid helpt om de energie in frustratie en conflicten functioneel in te zetten. Zo verandert afreageren of opkroppen in het werken aan individuele en gezamenlijke doelen. Persoonlijke ontwikkeling en groepsontwikkeling gaan hierbij hand in hand.

Kernmethode: Functioneel subgroepen

De Interactiemethode die SCT gebruikt, heet Functioneel subgroepen, een cruciaal en vernieuwend element voor ontwikkeling en transformatie. Doel van Functioneel subgroepen is het onderscheiden en integreren van verschillen (zie ook de definitie van de ontwikkeling van Levende Menselijke Systemen hierna), opdat zoveel mogelijk informatie beschikbaar komt voor het bereiken van doelen.

In SCT trainingsgroepen  werken deelnemers altijd binnen een zogenaamde ‘functionele subgroep’. Elke functionele subgroep – in de totale groep – verwoordt en onderzoekt één kant van de zaak. De deelnemers kiezen een subgroep die het best aansluit bij hun eigen invalshoek op dat moment. Elke subgroep blijft zo lang bestaan tot een verschil in gezichtspunt geïntegreerd kan worden in de groep als geheel.

Voor meer informatie hierover zie het filmpje over Functioneel subgroepen. >> bekijk ook de korte introductiefilm >>

 

Ontstaan van SCT en de Theorie van Levende Menselijke Systemen

SCT – ontwikkeld door Yvonne M. Agazarian, EdD,  psycho-analytica – is een van de belangrijkste ontwikkelingen in Groepspsychologie van de afgelopen veertig jaar.

Als student aan de Temple University (Philadelphia) ontwikkelde dr. Yvonne Agazarian, met mede-student Anita Simon, in de jaren ’60 van de vorige eeuw het SAVI (Systeem voor het Analyseren van Verbale Interactie). Doel was een theorie-gebaseerd model te maken om het fenomeen groep te kunnen onderzoeken op basis van de verbale gedragingen van een groep. SAVI diende als basis voor de meta-theorie die ten grondslag ligt aan SCT: de Theorie van Levende Menselijke Systemen:

Levende menselijke systemen
overleven, ontwikkelen en transformeren van simpel tot complex
door het onderscheiden en integreren van verschillen

(Yvonne Agazarian)